ve çırılçı.plak taşları yeryüzünün ve bir ben mi yalnızım yoksa tümden yalan bir hayal dünyası ve tümden yalan bir sevgi heyulası mıdır üzerime çöreklenen.ken
ya hiçbir zaman görmediğim ve hiçbir zaman görme olasılığım da olmayan bir rüyanın aklımda yanlış aklımda yalnız kalan sesleriyse duyduğum ya yalnızlık lütfuysa kalabalıklarda boğulan tutanamayan bir tanrının bana(keşke öyle olsa) ya uğruna yaşayacak birşeyim yok diyeyse uğruna ölünecek birşeyimin de olmayışı.mı
diye,
bir nedenle yaşayan ve bir nedenle ölenlere hasetle bakıyordum. o kadar mutsuzum ki ölüyorum. halbuki ben o kadar mutsuzdum ki ölmeye değer şey bulamıyordum.
halbuki ben hiçbir şey beklemiyordum ve hiçbir şey bulamadım. ve bunda şaşılacak birşey yok cehenneminde ölemiyordum.
dünyaya bir tavır olarak ölmek.
yaşayanlara söylenecek bir söz bulmuş olmak. o kadar mutsuz ki ölmüş olmak. az da olsa mutluluğa inanmış olmak.tan beterdir cehennemde ölememek. ölmeye yetecek kadar bir his bulamamak hayata.ysa
diye konuşuyorduk kendi aramızda. o esnada,

bir çocuk akbabalara yemdi(bir tek afrikada mı yaşar akbabalar)
ve bir erkek çocuğu henüz ondördünde ırzına geçilirdi
ve akşam yemeği biraz tuzluydu ve
kız çocukları huzursuz ve anneler korkak
ve babaların a.k.
burası cehennemdi
dünya başka yerdeydi
yolumuz rehberimiz haritamız yoktu
bulsaydık bir yer ancak
fütursuzca gören tiksinmeden bakan utanmaksızın anlayan
benliğimize, herkimdiysek
ve onun orta yerinden ikiye katlanmış olduğunu bildiysek
bir ucu uzak eski afrikada anne burası mı dünyaydı
bir ucu nanotekno suitler jölesi kadar konuşur itlerdi
acı soysuz açlık sefil aşk yalan sevgi
eski bir dilde ninniydi
artık uyutmaz dahiydi
dışarda cıvıl cıvıldıysa da birileri
biz bugünden geçen günden gelecek günden ne medet ne metanet ne inayet ummuyorduk
biz her akşam
yeryüzünün suratına kusuyorduk
yeryüzü her akşam bizim ağzımıza s.çıyordı
ve biz bu kadar yalnızsak bunda yeryüzünün de bir parmağı vardı
diye inatla ölmüyorduk. diye küstahça yaşıyorduk.
...
küstahlığım nedeniyle kovuldum ben insan olmanın tatlı sarhoşluğundan. küstahlığım nedeniyle o kadar uzak o kadar bed hallerde buldum ki kendimi artık hiç acı çekmeyecektim.